تمبر هندي از TAMARIA HINDI مشتق شده و به معناي ميوه هندي مي باشد . تمبر هندي درختي است بلند که منشا آن از هند و آفريقاي شمالي بوده است، ولي امروزه در بيشتر مناطق گرمسير دنيا پرورش مي يابد .

برگ هاي آن متناوب و مرکب شامل 10 تا 20 جفت برگچه فشرده و نزديک به هم است . گل هاي آن به رنگ زرد مايل به قرمز و به شکل خوشه در انتهاي ساقه ظاهر مي شود .

ميوه آن شبيه باقلا به شکل غلاف و با کمي خميدگي است . اين غلاف به طول 10 سانتيمتر مي باشد که در آن بين 3 تا 10 دانه قرار درد .

براي تهيه تمبر هندي ها ميوه ها را شکافته و قسمت گوشت دار آنها را با هسته بيرون آورده و خشک مي کنند .

خشک کردن تمبر هندي طرق مختلفي دارد و در هر منطقه فرق مي کند . مثلا در جزاير آنتيل قسمت گوشت دار آن را در ظرف بزرگي که داراي شربت غليظ در حال جوشي است وارد مي کنند تا شربت در منافذ ميوه نفوذ کرده و آن را حل کند .

ترکيبات شيميايي :

قسمت گوشت دار ميوه، داراي کمي قند و پکتين و همچنين اسيد سيتريک ، اسيد ماليک ، تارتارات و اسيد پتاسيم مي باشد . در پوست درخت تمبر هندي مقداري تانن وجود دارد . سرشاخه هاي جوان و سبز اين درخت داراي مقدار زيادي ويتامين هاي گروه B مي باشد.

خواص درماني :

تمبر هندي از نظر طب قديم ايران، سرد و خشک است.

- خوردن تمبر هندي باعث پائين آمدن تب مي شود.

- تمبر هندي خنک کننده بدن است.

- براي رفع تشنگي مفيد است.

- دل به هم خوردگي و تهوع را برطرف مي کند.

- پوست تمبر هندي قابض و رفع کننده اسهال است.

- بهترين طريقه استفاده از تمبر هندي اين است که اين ماده را درآب خيس کنيد و سپس آن را صاف کرده و با نبات بخوريد .

- دم کرده تمبر هندي نيز اثر ملين دارد . براي تهيه اين دم کرده ، يک قاشق غذا خوري تمبر هندي را با نيم ليتر آب جوش مخلوط کرده و به مدت يک ساعت بگذاريد بماند. سپس اين دم کرده را در طول روز مصرف کنيد .

- تمبر هندي را بپزيد و ضمادي از آن درست کنيد . اين ضماد را روي ورم و قسمت هاي دردناک بدن بگذاريد.

مضرات :

تمبر هندي براي ريه و طحال خوب نيست و در اشخاصي که ريه و طحال ضعيفي دارند ، ممکن است توليد اشکال کند . اين گونه اشخاص بهتر است که تمبر هندي را با کتيرا يا خشخاش بخورند .

منبع : WWW.IRANDRUG.COM